Mehmet Fuat ERGÜN & ZAMAN OLMASAYDI ÖLÜM OLMAZDI

​Fizikte her şey Entropi yani düzensizlik yasasına tabidir. Zaman, evrende her zaman düzenliden düzensizliğe doğru akar.

    ​Evrenin sürekli genişlemesi ve enerjinin dağılmasıyla ilerleyen tek yönlü bir oktur zaman.

    ​Ölüm ise, atomlarımızın ve hücrelerimizin entropiye yenik düşmesi, yani vücudumuzun enerjiyi koruma ve düzeni sürdürme yeteneğini kaybetmesidir.

    Zaman ilerledikçe kainatta canlı cansız herşeyin sonu mutlaka ölümle son bulacaktır.

    Şimdi ana konumuza gelelim.

    Şahsi kütüphanemde bulunan kitaplarımdan okuduklarımla, tahsil ve 54 senelik iş hayatımın birikimleriyle, 75 senelik yaşamımda gözlediklerimin yanı sıra, siyaset ve din bezirğanlığı yapmama prensiplerimle, köşe yazılarımın konularını seçmekteyim.

    İnancım gereği, mal, mülk, paranın zekatı olurda bilginin zekatı olmazmı diyenlerdenim.

    Öldüğümde benimle toprak olacak bilgilerimi siz okuyucularımla paylaşmak bir başka yaşam sevinci veriyor bana.

    Okuduklarımı tekrarlamak untmamanın ilacı olduğunu bilenlerdenim. Zaman zaman okuyup altını çizdiğim konuları köşe yazılarımda sizlerle paylaşmaktayım.

    Yaş ilerledikçe, özellikle sosyal medyadan, ben ölürüm onlar ölmez dediklerimin vefat haberleriyle karşılaşmış olmam bu yazımın konusu oldu.

    Eflatun'a sormuşlar;

    İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan davranışları nedir ?

    Tek tek sıralamış,

    " Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler.

    Ne var ki çocukluklarını özlerler.

      Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler. Ama sağlıklarını geri almak için para öderler.

      Yarınlarından endişe ederken bugünü unuturlar.

    Sonuçta, ne bugünü, ne de yarını yaşarlar.

    Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar. Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler."

    Çok enteresan biz insanoğlu.

    Her insan ayrı bir dünya, bir insanı tanımak için denizleri boşaltsanız anlayamazsınız denir.

    Hangimiz çocukluğumuzu özlemiyoruz?

    Ah! O eski günleri demeyenimiz varmı?

    Neden eski günleri özleriz?

    Beğenmediğimiz şu anımızdan bir kaç sene sonra eski günlerimiz olmayacakmı?

    Neden şimdinin kıymetini bilmeyiz. Ah! Of! eder dururuz.

    Bir türlü anlamış değilim. Anlıyoruz da değerini bilmiyoruz.

    Para kazanmak. Kazandıkça gözümüzün doymaması. Bu hırsla sağlık ve sıhhatimizi bilinçsiz ihmal etmemiz.

    Şöyle bir etrafınıza bakın elli altmış yaşlarına gelmiş olup da oy! buram, oy! şuram demeyenimiz var mı?

    Hele şekerim yükseldi, tansiyonum, kolesterolüm, kalbim var diyenlere ne demeli? Sonra uğraş dur hastalıkla.

    Harca kazandıklarını.

    Çoğu kez söyledim. Yine söyleyeceğim. Dün geçti gitti. Gelecek kim bilecek?

    Bir dakikamızın sonrasını bilen varmı?

    Kanser profesörü olup kanserden yaşamını yitirenleri görmüyormuyuz?

    Peki geçmiş geldi geçti. Gelecek meçhul. O zaman neden kafamızda oluşturduğumuz olumsuz düşüncelerle şimdiki yaşamımızı berbat ediyoruz.

    Çoğumuz bu söylediklerim içerisinde şu anı, bu güzel yaşamımızı karartıyoruz?

    Şöyle bir düşünelim. Dün gece ailece bir aradayız. Herkes kendi meşgalesinde birbirimiz ayırdığımız zaman yok.

    Ertesi gün akşam beraber olduğumuz ailemizden birini kaybetmiş olalım.

    Geriye giderek bir gün önceki akşama dönelim. Ne yaparız?

    Bir gün sonra kaybetmiş olduğumuz canımızı, koklar, öper, bağrımıza basmazmıyız? Onunla bolca vakit geçirmezmiyiz? Ne değişti. Çünkü bizim için o zamanın kıymetini bilmeyerek boşa harcadık.

    Sonuçta, ne bugünü, ne de yarını yaşadık.

    Eflatun’un dediği gibi,

    “Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar.

    Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler.”

    ZAMAN VE ÖLÜM:

    Fizikte her şey Entropi yani düzensizlik yasasına tabidir. Zaman, evrende her zaman düzenliden düzensizliğe doğru akar.

    ​Zaman, evrenin sürekli genişlemesi ve enerjinin dağılmasıyla ilerleyen tek yönlü bir oktur.

    ​Zaman, bizi sürekli ölüme doğru taşır. Zaman olmasaydı ölüm olmazdı; ölüm olmasaydı, zamanın insan için hiçbir şeyin anlamı kalmazdı.

    Ne olur gelin dünyayı ben yarattım diyerek, maddenin, paranın, pulun, şehvetin, servetin, şöhretin kulu olmadan şimdiki yaşamımızın tadını almalım.